ارتباط مىيابد . خداوند به عبد اللّه هوش و حافظه‌اى خارق‌العاده عطا داده بود و شايد به دليل همين هوش سرشار و شگفتىآور بود كه او را خيلى زود به دبيرستان فرستادند ، چهارسالگى . اول او را در دبيرستان زنى كردند ولى اين دوره زياد طول نكشيد و در همين سال او را به دبيرستان مالينى فرستادند 10 ابو منصور محمد انصارى سعى بليغ در تربيت و آموزش فرزند به كار بست . گفته شده است پدر او خوابى دربارهء فرزند خويش ديده بود كه هر روز تعبير تازه‌اى از آن مىيافت 11 دلگرمى و شوق آميخته با وسواس پدر در تربيت و تعليم عبد اللّه خردسال چه به سبب بروز آثار و علائم هوش و فراست عظيم در فرزند ، و چه به سبب آن خواب ، هر روز بيشتر و بيشتر مىشد . تأثير اين نظارت دقيق و حساب‌شده در سالهاى نخست زندگى پير هرات نكته‌ايست كه نه تنها خود او بلكه ديگران نيز در ايام رشد و بزرگى پير هرات ، بدان اذعان داشته‌اند 12 تفصيل تلاش‌ها و مساعى ابو منصور محمد انصارى و اثرهاى آن در عبد اللّه در بخش ديگر اين مقدمه آمده است . از دانش و سواد و اطلاعات مادر پير هرات اطلاعى در دست نداريم اما با توجه به اشاراتى كه در مقامات و نفحات آمده است درمىيابيم كه مادر او نيز با دنياى پدر و فرزند بيگانه نبوده است . اگر سهم و تأثير او در شكوفائى استعداد فرزند هيچ‌چيز ديگرى نبوده باشد اين هماهنگى بس‌كه به هنگام درس و املاى فرزند در راه كسب علم و فضل به دست خويش لقمه در دهان او مىنهاد 13 و پس از آنكه پدرش دوباره به بلخ بازگشت به احتمال زياد مادر نيز يكى از نقطه‌هاى اتكاى او بود . عبد اللّه مراحل و مراتب كسب علم و فضل و دانش و كمال را يكى پس از ديگرى مىپيمود . استعداد و حافظهء او از همان زمان توجه استادان او را كه با دقت بوسيلهء پدرش انتخاب شده بودند به خود جلب مىكرد . روش او در كسب علم و دانش چنين بود كه بامداد پگاه براى قرآن خواندن نزد مقرى مىرفت و پس